| تبليغات | X |
.jpg "وعده صادق..."){kind=logo}
نگاهی کوتاه به زندگی امام زمان(عج)
نام و القاب
نام آن حضرت «محمّد» همان نام جدّ بزرگوارشان رسول الله صلّياللهعليهوآلهسلّم است. و تمامي مورّخان و محدّثان معتقدند که پيامبر صلّياللهعليهوآلهسلّم خود اين نام را بر ايشان نهاده بودند.
القاب آن حضرت بسيار است، از جمله:
مهدی ، قائم ، بقيه الله ، منتقم ، منصور ، منتظَر ، حجه الله و ....
میلاد
دوازدهمين امام شيعيان، فرزند امام حسن عسکري عليهالسّلام در سپيده دم جمعهي نيمهي شعبان سال 255 ﻫ . ق در «سامرا» چشم به جهان گشودند.
اصل ولادت امام مهدي عليهالسّلام جزء مسلّمات تاريخ است و بجز ائمه، عالمان، مورّخان و محدّثان شيعه، بسياري از مورّخان و محدّثان اهل سنّت نيز بدان تصريح کردهاند؛ در برخي کتابهاي پژوهشي بيش از 65 تن از اين عالمان و نام کتابهاي آنان آمده است.
مادر
مادر بزرگوار ايشان، بانويي شايسته به نام «نرجس» عليهاالسلام است که به نامهاي ديگري چون سوسن، صيقل، مليکه نيز ناميده شده است. مادر بزرگوار امام زمان عليهالسّلام، از طرف پدر دختر «يشوعا» فرزند امپراطور روم شرقي و از طرف مادر، نوهي شمعون، وصي بلافصل حضرت مسيح عليهالسّلام است.
سيرت امام
1- زهد: امام صادق عليهالسّلام در این باره ميفرمايند:
«ما لِباسُهُ إلاّ الغَليظ و لاطَعامُهُ إلاّ الجَشِب»؛ «به خدا سوگند، لباس مهدي عليهالسّلام جز پوشاکي درشت و خوراک او جز غذايي ساده نيست.»
2- تقوا: امام رضا عليهالسّلام در اينباره ميفرمايند:
«يَکون ... أتقَی النّاسِ»؛ «او پرهيزگارترين مردم است.»
3- عبادت: امام کاظم عليهالسّلام ميفرمايند:
«يَعتادَهُ مَعَ سَمرَتِه صَفرَةً مِن سَهرِالليلِ، بأبي مَن ليلةٍ يَرعَی النُّجومَ ساجداً و راکعاً»؛ «مهدي عليهالسّلام بر اثر تهجّد و شب زندهداري، رنگش به زردي متمايل است، پدرم فداي کسي باد که شبها در حال سجده و رکوع، طلوع و غروب ستارگان را نظاره ميکند.»
4- عدالت: يکي از سلامهايي که در زيارت صاحب الامر به امام ميدهيم اين است:
«السّلامُ عَليکَ يا عَدلَ المُشتَهَر»؛ «سلام بر تو اي عدل شناخته شده و مشهور.»
امام باقر عليهالسّلام ميفرمايند:
«يَعدِلُ فِي خَلقِ الرَّحمانِ، البِّر مِنهُم و الفاجِر»؛ «با بندگان خدا ، چه نيکوکار و چه بدکار عدالت ميورزد.»
5- سخاوت: امام صادق عليهالسّلام ميفرمايند:
«المهدي سمحٌ بِالمالِ»؛ «مهدي عليهالسّلام بخشندهاي است که مال را به وفور ميبخشد.»
6- خشوع: امام رضا عليهالسّلام در اينباره ميفرمايند:
«خاشِعُ للهِ کَخُشوعِ النَّسرِ لِجِناحِه»؛ «مهدي عليهالسّلام در برابر خداوند فروتن است، همچون عقاب در برابر بالش.»
7- موضعگيري در برابر بدعتها: «لايَدَعُ بِدعَةً إلاّ أزالها»؛ «بدعتي نميماند جز آن که آن را از بين برد.»
8- صبر و بردباري: امام صادق عليهالسّلام ميفرمايند:
«عَلَيه کمالُ موسَی و بهاءِ عيسَی و صبر أيوب»؛ «او داراي کمال موسي، شکوه عيسي و شکيبايي ايوب است.»
آن حضرت سرآمد همه در علم و دانش و وجود نازنينشان چشمهسار برکت و پاکي است. ايشان اهل قيام و جهادند. رهبر جهاني انقلابي بزرگ، منجي نهايي و مصلح موعود بشريت است. به هنگام ظهور بر کعبه تکيه زده، پرچم پيامبر صلّياللهعليهوآلهسلّم را در دست گرفته و با قيام خود، دين خدا را زنده و احکام خداوند را در سراسر گيتي جاري ميکند. جهان را پر از عدل و داد ميگرداند، پس از آن که از جور و بيداد پر شده باشد.
دورههاي زندگي حضرت
زندگي امام مهدي عليهالسّلام شامل چند دورهي پر فراز و نشيب است:
1- دورهي اختفا: اين دوره از هنگام تولد حضرت (255 ﻫ . ق) تا رحلت امام عسكري عليهالسّلام (260 ﻫ . ق) است. در مدت اين پنج سال، حضرت در دوران پدر بزرگوار خود زندگي ميكردند.
امام عسكري عليهالسّلام در اين دوره، دو وظيفهي اساسي و حساس را عهدهدار بودند؛ يكي حفظ فرزندشان از گزند خلفاي عباسي، و ديگري اثبات وجود ايشان و اعلام امامتشان به عنوان امام دوازدهم.
2- دوران غيبت: اين دوران شامل غيبت صغري و غيبت كبري است و از هنگام شهادت امام يازدهم عليهالسّلام شروع ميشود و تا هر زمان كه به ارادهي خداوند ظهور كنند، ادامه خواهد يافت.
3- عصر ظهور: پس از طي شدن دوران غيبت و به خواست پروردگار جهان، امام دوازدهم عليهالسّلام ظهور خواهند فرمود و دنيا را سرشار از خوبيها و زيباييها خواهند کرد. هيچكس زمان ظهور آن موعود منتظر را نميداند و از امام عصر عليهالسّلام روايت شده است: «كساني كه براي ظهور، زماني تعيين كنند، دروغگو هستند.»
